วันที่ห้าสิบเก้า

posted on 16 Oct 2007 07:49 by deepindark

วันนี้มาต่อด้วยบทความของคุณลินดา เค. นะคะ กับข้อความที่ว่า

ปรัชญานิกายเซนกล่าวไว้ว่า...มีเพียงชามที่ว่างเปล่าเท่านั้นที่จะเติมอะไรลงไปได้....

ถ้าคุณรู้สึกว่าชีวิตตัวเองช่างแย่จนไม่มีอะไรจะเสียไปมากกว่านี้อีกแล้วให้คิดว่านี่คือช่วงเวลาที่จะได้เติบโตและก้าวหน้า

คุณคิดยังไงกับข้อคิดนี้คะ  ตอนที่ข้าน้อยตัดสินใจเลือกข้อความนี้ ในสมองกำลังเป็นกระดาษเปล่าที่ไม่รู้จะตีความยังไงดี เพราะดูๆก็เหมือนกับว่าจะตีความได้ทางเดียวอย่างนั้น

หากแต่พอเริ่มเขียน ก็นึกไปถึง แล้วช่วงเวลาไหนล่ะ ที่ชีวิตของเราจะ "เเย่จนไม่มีอะไรจะเสียแล้ว"

สำหรับตัวข้าน้อยเอง เรื่องเล็กๆอย่างเช่น ช่วงม.ปลาย สอบเลขไม่ได้เกรดสี่ ในช่วงขณะอารมณ์ตรงนั้น ข้าน้อยรู้สึกว่า ชีวิตนี้ช่างไร้ค่าจริงๆ วิชาอื่นก็แย่อยู่แล้ว วิชาที่ข้าน้อยรักที่สุดดันไม่เป็นอย่างที่หวัง ข้าน้อยไม่เหลืออะไรแล้ว....

พอมานึกถึงเรื่องนี้แล้วก็รู้สึก ทำไมตัวเองปัญญาอ่อนอย่างนี้ คะเเนนไม่ได้เป็นตัวตัดสินอะไรเลยแท้ๆ แต่พอเรียนไปอีกระดับเจอวิชาที่ตัวเองถนัดอีก แล้วเกิดพลาดได้คะเเนนน้อย ก็อารมณ์เดิมๆกลับมาอีก จนแม่ต้องถามว่า "จูนเอ๊ย สอบได้คะเเนนไม่ดีแล้วจูน กลายเป็นหมาหรือเปล่าลูก"  ไอ้จูนเอ๊ย เลยต้องตอบพระมารดาที่เคารพว่า ไม่ได้เป็นแม่ แต่ แล้วก็จมปลักต่อไป ทั้งๆที่แม่หลอกด่าขนาดนั้นแล้วแท้ๆ ยังจมลงไปในอารมณ์อีก

แล้วด้วยเหตุการณ์ ไม่ว่าจะอารมณ์ไหนที่เจอมา ก็ช่วยให้ข้าน้อย เดาอารมณ์ตัวเองล่วงหน้าไปว่า จะเป็นอย่างไร ยิ่งเวลาช่วงคะเเนนออกด้วยแล้ว จะพยายาม บอกตัวเองไว้ว่า ซีหรือดี ก็ช่างมันไม่สำคัญ ทำใจดีดีเอาไว้....  ถึงจะหลงไปกับอารมณ์ช่วงนั้นอยู่บ้าง แต่ข้าน้อยก็รู้สึกว่า มันบรรเทาความรุนแรงลงไปแล้ว

แล้วคุณล่ะคะ เหตุการณ์ไหนที่ทำให้คุณรู้สึกว่า ชีวิตนี้ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว?

พอผ่านจุดๆหนึ่ง จุดนั้นมาได้ คุณรู้สึกว่าตัวเองเติบโตขึ้นบ้างไหม คุณสอนอะไรกับตัวเองบ้างคะ

ข้าน้อยรู้ว่ายังมีหลายเหตุการณ์ ในชีวิตที่ จะกลายเป็นจุดพลิกผันที่รุนแรงกว่า เหตุการณ์ที่ยกตัวอย่างขึ้นมา และอาจจะเป็นเหตุการณ์ที่ให้ความรู้สึกว่า ชีวิตนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่เหลืออะไรจริงๆ เกิดขึ้นมา และเมื่อถึงครั้งนั้น ข้าน้อยอาจจะกลายเป็นคนที่ในหัวไม่เหลืออะไร นอกจากความโง่งมและกองทุกข์เลยก็ได้......

ไม่ว่าคุณจะเจออะไรมา ข้าน้อยเชื่อว่า คุณๆต้องผ่าน สิ่งเหล่านั้นมาบ้างแล้ว เพราะตอนนี้คุณ กำลังยืนอยู่ในจุดที่ "ยังมีอะไรให้เสีย" เช่นเดียวกัน กับข้าน้อย  ลองเล่าประสบการณ์ของคุณให้ฟังดูบ้างนะคะ  เผื่อเมื่อถึงจุดๆหนึ่ง ข้าน้อยหรือเพื่อนๆต้องเจอเหตุการณ์คล้ายๆกัน อาจจะได้มุมมองของคุณ ช่วยในการข้ามผ่านจุดๆนั้นก็ได้

ปล. สงสัยข้าน้อยจะมีปล. เยอะไปจริงๆ วันนี้จะลดปล.ลง แต่เป็นปล.ละยาวๆแทนนะคะ  คือก่อนอื่น ต้องขอบอกสาเหตุของการเขียนปล. ก่อนค่ะ คือ ข้าน้อยเชื่อว่า มีหลายท่านที่เมื่ออ่านและให้ความคิดเห็นแล้วจะไม่กลับไปอ่านหน้าเดิมน่ะค่ะ (ตามนิสัยของข้าน้อยเอง) แล้วในเมื่อบล็อคนี้ไว้แลกความคิดเห็นกัน เมื่อพี่ๆ น้องๆ ให้ข้อคิดเห็นมาข้าน้อยก็เลยอยาก ตอบกลับไปด้วย ก็เลยคิดว่า เขียนปล. นี่ล่ะดีที่สุดน่ะค่ะ 

ปล. ถึงพี่พลอยจ๋า  ขอบคุณมากนะคะ สำหรับความช่วยเหลือ ขอบคุณล่วงหน้าไว้เลยค่ะ

      ถึง น้องซอร่า ช่วงนี้ ข้าน้อยก็ หิวบ่อยเหลือเกิน โดยเฉพาะก่อนนอน เฮ้อ! การกินนี่เป็นสิ่งเสพย์ติดชนิดหนึ่งจริงๆ

      ถึง พี่เเอนดี้ ตอนนี้หนูก็พยายามทำแบบฝึกหัดที่พี่ให้อยู่ค่า แต่หนูยังมีอารมณ์ให้หลงอีกเยอะ อย่างละหนักๆทั้งนั้น

    ถึง คุณ poompuien ไม่ต้องเรียกคุณก็ได้ค่ะ  ปัญหาของข้าน้อยคงไม่หนักเท่ากับของคุณค่ะ แต่การต้องออกไปเจอผู้คน ถ้าที่เราไม่คุนเคย ข้าน้อยก็ยังคงมีปัญหาอยู่ค่ะ แต่จะพยายามเปลี่ยนทักศนะคติตัวเองไปเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณมากๆค่า  ไม่อ้วนเกินไปคงไม่ได้อ่ะค่ะ กะว่ามาแลกเปลี่ยนเพื่อเก็บตัว เตรียมตัวเผื่อตรุษจีนปีหน้านะนี่

   ถึง พี่โอ๊ะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบ่อยๆนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ หน้าฝนแบบนี้ด้วย

   ถึง คุณ hyper monkey  การรู้ตัวตนกับอารมณ์ในขณะนั้น มันเป็นสิ่งที่ยากที่จะทำมากเลยค่ะ เพราะความสับสนในอารมณ์และความคิดของตัวเองด้วย  แต่จะพยายามค่า ขอบคุณที่เข้ามาให้ข้อคิดนะคะ

  ถึง คุณ minimart ลดปล. ลงแล้วนะคะ ขี้เกียจ ก็เป็นอะไรที่ติดในกมลเหมือนกันค่ะ

  ถึง คุณ brawatcher ขอบคุณค่า กับข้อความให้กำลังใจสั้นๆ

  ถึงคุณ longfacedevil หง่า ลด ปล. แล้วนะเอ่ย ขอบคุณสำหรับ ความชอบของน้องด้วยนะคะ คือข้าน้อยก็มีจิตไม่สมประดีสักเท่าไหร่ เลยต้องเขียนแนวนี้อ่ะ

  ถึงคุณ ฉิม ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันค่ะ  แต่ความเป็นไทย เเท้ๆ คืออะไรนี่สิคะคำถาม หมายถึงว่า เราไม่สามารถกำหนด ตายตัวไปกับ ความคิดที่ว่า ความเป็นไทยน่ะค่ะ

  ถึงคุณ dulcetiar ค่ะ เห็นด้วยค่ะ อย่างน้อย ความกลัวก็ทำให้ข้าน้อยไม่ต้อง เข้าไปเกี่ยวกับหลายสิ่งหลายอย่าง

  ถึงคุณ kulpicha ค่ะ ข้าน้อยจะพยายามมองที่ความสุข แทนที่จะเป็นความทุกข์แม้ว่า บางที ในสายตาของข้าน้อย ความสุขจะเลือนลางกว่ากันก็ตามที

  ถึง พี่พาย ขอบคุณมากค่า สำหรับกำลังใจ  วิธีแก้เหงาของพี่คล้ายกับหนูเลย ก็เข้ามาอ่านบล็อคนี่ล่ะหนา ไม่ไปไหน

  ถึงพี่หงษ์  มาช้าดีกว่าไม่มาค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่งานเยอะ พี่ก็ยังอุตส่าห์เเวะมาเยี่ยม อย่าเครียดมากนะคะ เอาใจช่วย

  ถึง คุณ N  ขอบคุณค่า  ถ้าทำให้แม่ดีใจได้หลายๆครั้งในรอบชีวิตหนึ่งหนูก็จะมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอให้ความดีใจที่มอบให้แม่มีมากกว่า ความเสียใจที่เคยมอบให้ไปเเละอาจจะมีมอบให้อีก...

 ถึงคุณ เมตตา ดีใจจังมีคนใช้สรรพนามเดียวกันด้วย ขอบคุณค่า สำหรับคำอวยพร

 ถึงคุณ sananda ขอบคุณสำหรับข้อความ น่ารักๆ นะคะ แต่ ที่ว่า sleep more ช่วงนี้คงต้องขอบายอ่ะค่ะ เพราะ นอนเยอะเกินไปเสียแล้ว

ปล. สุดท้าย  ช่วงนี้กำลังอยู่ช่วงสอบและงานเยอะค่ะ แล้วเอา exteen เป็นข้ออ้างในการอู้ นิสัยไม่ดีเลย... แต่อย่างไรก็ตาม ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและฝากความเห็นไว้นะคะ

Comment

Comment:

Tweet

* หมา

#25 By เฮีย ต้า (58.9.117.17) on 2007-10-23 20:03

พี่รู้จักแม่เธอดี ตัวอย่างเช่น เอ่อ

-- เธอสอบตกแล้วเธอเป็นปล่ารึป่าว

-- นี่จูน ขนาดหมา เธอยังน้อยใจ แล้วจะไปทำไรกิน

-- หน้าตาอย่างเธอ โตมาได้ขนาดนี้ ก็บุญแล้ว คิดไรมาก 555 อันนี้พี่ขำสุดๆๆ

พอและๆ

big smile big smile

#24 By เฮีย ต้า (58.9.117.17) on 2007-10-23 20:02

ขออนุญาตแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวบ้างนะคะ

ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ปีสามที่จุฬาฯ
ซึ่งเป็นปีที่รุ่นพี่บอกกันมาว่า เรียนหนักที่สุด
แล้วก็ที่สุดจริงๆ
ตัวเองต้องเป็นหัวหน้านิสิตของภาควิชาที่เรียนอยู่ในชั้นปีสาม ทำให้งานส่วนตัวกับงานส่วนรวมต้องเอามาทำในเวลาเดียวกัน

พอดีเป็นคนที่แย่เรื่องการแบ่งเวลาด้วย
แถมยังติดเอ็มงอมแงม
คะแนนมิดเทอมที่ออกมาจึงตกมีนเรี่ยราด
บางวิชาก็ได้คะแนนรองบ๊วยของห้อง หวิดจะเอฟอยู่เหมือนกัน

นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกได้เลยว่า ขาข้างหนึ่ง ติดเอฟแล้ว
เลยอ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลัง ทำแบบฝึกหัด ค้นคว้ามากมาย

สุดท้ายก็ได้ ซี มาเชยชม
ในขณะที่บางคนคะแนนดีตอนกลางภาค
แต่ปลายภาคก็ได้ด๊อก

แค่เรื่องเล็กๆจากความพยายามของคนๆหนึ่งมันกลับมีค่า
และเรียกความศรัทธาในตัวเองกลับคืนมาได้อีกครั้ง



ขอบคุนจากใจจริงเลยค่ะที่ชอบเรื่องสั้น
ปริวัตรเป็นผู้ชายนะคะ เรื่องฝนต่างฤดูเป็น romantic-drama มีเรื่องของ action และ Thriller นิดๆ
ค่ะ...(รักชายหญิงธรรมดาค่ะ)

คอมเม้นน้อยๆของคุณแต่จะเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้เราเขียนต่อไปค่ะ

#23 By November No.9 on 2007-10-22 11:33

สวัสดีค่ะน้องจูน big smile

สำหรับพี่ อาจจะรู้สึกแย่ในหลายๆ ช่วง แต่เพียงไม่นานเมื่อหาวิธีให้ผ่านไปได้แล้วเราจะรู้สึกว่ามันธรรมดามากๆ เพราะพอเราทำงานแล้วได้พบได้เจออะไรมากขึ้น เราจะมองสิ่งที่วิ่งเข้าหาเราอย่างมีสติมากขึ้น มีประสบการณ์ที่นำมาวิเคราะห์มากขึ้น

เหมือนผู้ใหญ่บางคน ที่อาจมองว่าปัญหาของเด็กๆ เล็กน้อยเสียเหลือเกิน นั่นเพราะเขาผ่านอะไรมาเยอะแล้ว แต่บางที ผู้ใหญ่ก็หลงลืมไปว่าในช่วงเวลาที่เป็นเด็กเขาก็เคยรู้สึกแย่จนเกือบผ่านมันไปไม่ได้เช่นกัน

ตราบใดที่เรายังหายใจ ยังมีชีวิตอยู่ต่อ ขอให้เชื่อว่าสิ่งที่เรากำลังประสบอยู่ ไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุดในชีวิตค่ะ เพราะฉะนั้น ขอให้มีสติ สมาธิ แล้วเราจะผ่านมันไปได้อย่างไม่ยากเย็นเลย big smile

#22 By ~ N ~ on 2007-10-21 11:32

อยู่ไหนเนี่ย พี่มัยไม่รู้อ่าembarrassed

#21 By Oh_o! ~*~ step up~*~ on 2007-10-21 01:49

วันนี้พี่ไปร้านหนังสือ หยิบเรื่อง อะไรน้าด้วยเซน นี่แหละ
คิดถึงเราเลย น้องอาไรน้า แฮะๆ พี่ล้อเล่น
มายไม่นอน ไม่นอนมาเหงาเปนเพื่อนพี่ดีม่ะsad smile

#20 By Oh_o! ~*~ step up~*~ on 2007-10-21 01:12

แวะมาทักทายมื้อเี่ที่ยงครับbig smile

#19 By sananda on 2007-10-20 11:51

ขอบคุณมากมายสำหรับคอมเม้นของคุณค่ะ
มันเป็นคอมเม้นแรกที่มีคุณค่ามาก ขอบคุณจริงๆ

#18 By November No.9 on 2007-10-20 03:16

ถ้าผมเป็นพี่ผมคงไม่ได้หายใจแล้วครับ
ตกไปสิบวิชา
(ก็คนมันโง่....)
sad smile

#17 By F@sKiE FoRMinAL on 2007-10-19 23:38

แวะมาอ่านค่ะ
ลืมบอกไปว่าถั่วเขียวต้มน้ำตาลที่ทำค่อนข้างข้นๆ หน่อยนะคะ
จริงๆ จะเติมน้ำเพิ่มทีหลังก็ได้จ้า big smile

สอบเสร็จยังคะ สู้ๆ นะ double wink

#16 By จ๊ะเอ๋ on 2007-10-19 17:01

ช่ายย เราต้องผ่านจุดนั้นให้ได้!!!

แต่ไม่ใช่ว่าชีวิตที่ย่ำแย่ของเรานั้น จะไม่มีอะไรซักหน่อย... เพราะเมื่อผ่านจุดๆนั้นมาแล้ว มันก็กลายเป็นประสบการณ์ที่ดี...

ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดีๆมาให้อ่าน....

(ตอนม.ต้นเราเคยติดร.วิชาคอมด้วย หุหุได้คะแนนน้อยสุดในชั้นละ!! โดนพ่อด่าเลยล่ะเพราะพี่ชายเราเก่งคอมมาก^^" (จริงๆเพราะเรามะส่งงานมัวแต่ไปช่วยเพื่อนทำอ่าดิ่ เง้อๆ เซง) เพราะงั้น..อย่าคิดมาก อิอิ)

#15 By คลิ๊ก on 2007-10-18 09:00

คำพูดบางคำก็เป็นกำลังใจที่ดีนะคะ
ฟังแล้วอบอุ่นดีค่ะsad smile

#14 By # li DarK_SpritE il # on 2007-10-18 06:55

เป็นเรื่องที่ให้ข้อคิดดีนะครับ..สรุปแล้วผมคงยังยิ้มไว้ เพราะยังมีอะไรให้เสียอีกมากมายในชีวิต...วันนี้เสียใจเรื่องโน้นเรื่องนี้..ไม่เป็นไรพรุ่งนี้เอาใหม่..ตราบในยังมีอะไรให้เสียอยู่ สู้ตาย
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆที่ให้ข้อคิดดีๆนะครับ..แล้วว่างๆแวะมาที่ blog อีกนะครับ..ไว้จะหาเพลงเพราะๆมาแลกกับเรื่องราวดีๆของคุณ.. sad smile

#13 By incomplete-life on 2007-10-17 23:31

เป็นข้อคิดที่ดีครับ สิ่งเหล่านี้ทำให่เราก้าวไปข้างหน้าได้
อ่านแล้วกินใจ

#12 By Nike on 2007-10-17 09:32

สวัสดีทักทายตอนดึกๆ ครับ big smile

#11 By HyPeR MonKeY on 2007-10-17 01:06

อยู่กับปัจจุบันค่ะ
พี่พายยินดีค๊าdouble wink

#10 By p-i-e on 2007-10-17 00:34

^-^
สวัสดีครับคุณจูน
คงจะตัดคำว่า คุณ ออกไม่ไ้ด้ซะแล้วครับ ต้องขออภัยด้วยครับ
เท่าที่ดูมานะครับคุณจูน บล็อกคุณจูนนี่มีคนพิมพ์ยาวมากที่สุดเลยล่ะ ว่ามั้ยล่ะครับ ดีมากๆเลย

ก็ปรัชญาอ่ะเนาะ เลยต้องขมวดคิ้วเขียนกันซะหน่อย
สำหรับเหตุการณ์ที่ตกต่ำที่สุดก็คือเหตุการณ์ที่เล่าไปเมื่อ Entry ก่อนนั่นแหละครับ และตอนนี้ก็พร้อมแล้วครับที่จะเผชิญกับเหตุการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่า

อยู่กับปัจจุบัน และทำมันให้ดีที่สุด สัมผัสความสุขในห้วงเวลาแห่งปัจจุบันให้มากที่สุดเป็นพอสำหรับผมครับ

สู้ๆเช่นกันนะครับคุณจูน
confused smile

#9 By ::poompuien:: on 2007-10-16 16:04

อู้งานมาหาเลยน่ะเนี่ย
เอ ดูมีสาระไป พี่ปวดหัว sad smile
โชคเอ น่ะ
ปรัชญานิกายเซนกล่าวไว้ว่า...
มีเพียงชามที่ว่างเปล่าเท่านั้นที่จะเติมอะไรลงไปได้

แต่คุณโอ๊ะแห่งเอ็กทีนกล่าวไว้ว่า...
หัวใจฉันเหมือนแก้วเปล่า..ถ้าจะทำให้รัก..
ต้องให้น้ำท่วมเข้ามาจากนอกแก้วให้ได้...sad smile

ไปแว้วววววววววววววว........

#8 By Oh_o! ~*~ step up~*~ on 2007-10-16 15:02

แวะมาเยี่มเยียนตามเคย
คิดเหมือนคุณ ultr@ping คือชอบคำพูดของคุณแม่น้องจูนจริงๆ ฝากบอกคุณแม่ด้วยนะครับว่า สอนลูกได้ถึงใจดีจริงๆ
สำหรับตัวพี่ช่วงที่รู้สึกแย่จนไม่มีอะไรจะเสียน่าจะเป็นช่วงที่ทำธุรกิจแล้วเจ๊งมีหนี้สินติดตัว มีเงินติดตัวไม่เท่าไหร่ ที่หลับที่นอนก็ไม่มี ต้องไปนอนตามสถานีขนส่ง ตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียวว่าสักวันจะต้องเป็นวันของเรา ผ่านมา 5 ปี ชีวิตดีขึ้น มีงานทำตำแหน่งก็ไม่น้อยหน้าใคร มีเงินสร้างบ้าน มีเงินซื้อรถ และมีเงินทำธุรกิจเล็กๆน้อยๆ
ที่ผ่านมาได้ก็เพราะยอมรับความพ่ายแพ้ แต่ไม่ยอมแพ้ต่อชะตาชีวิต พอมาอ่านบทความของน้องจูน ทำให้นึกถึงเมื่อหนหลัง

"ถ้าคุณรู้สึกว่าชีวิตตัวเองช่างแย่จนไม่มีอะไรจะเสียไปมากกว่านี้อีกแล้วให้คิดว่านี่คือช่วงเวลาที่จะได้เติบโตและก้าวหน้า"

และเหตุการณ์นั้นก็ทำให้พี่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ได้เรียนรู้ชีวิตจากช่วงที่แย่มากๆ

#7 By Nirvana on 2007-10-16 14:00

อืมม รู้สึกดีๆที่มีชื่อผมด้วย อิอิ..

´´´´´´´´´´´´´¶´´¶´´´¶¶
´´´´´´´´´´´´´´¶´¶¶´¶¶
´´´´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´¶¶¶¶¶¶
´´´´´´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´´¶¶
´´´´´¶¶´´´´´´´´¶¶´´´´´´´´´´¶¶
´´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´¶¶
´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´¶¶
´´¶´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´¶´¶
´¶´´´´´´´´´´´´´´´´¶´´´´´´´´´´´´´¶
´¶´´´´´´´´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´´´´´´´´´¶
´¶´´´´´´´´´´´´¶¶´¶´´´´´´´´´´´¶´´´¶
´¶´´´´´´´´´´¶¶¶¶¶¶´´´´´´´¶¶¶¶´´´´¶
´¶´´´´´´´´´¶¶¶¶¶¶¶´´´´´´¶¶´´¶´´´´¶
´´¶´´´´´´´´¶¶¶¶¶´¶´´´´´¶¶¶¶¶¶´´´¶
´´¶¶´´´´´´´¶´´´´´¶´´´´¶¶¶¶¶¶´´´¶¶
´´´¶¶´´´´´´¶´´´´¶´´´´¶¶¶¶´´´´´¶
´´´´¶´´´´´´¶´´´¶´´´´´¶´´´´´´´¶
´´´´¶´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´´´´¶´´¶¶
´´´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´¶¶¶´´¶´´´ hiiiii ´´´´´¶¶¶´´´´´´´¶¶¶¶¶´´´´´´¶´´´´
´´´´´´´´¶¶¶´´´´´¶¶´´´´´´´¶¶´´´´ how are u today??? ´´´´´´´´´´´´¶¶´´´´´¶¶¶¶¶¶´´´´´
´´´´´´´´´´¶¶´´´´´´¶¶´¶ i hope u be fine.
´´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´´´¶´¶¶
´´´´´´´´´¶´´¶¶´´´´´¶´´´¶ have a beautifull day
´´´´¶¶¶¶¶¶´¶´´´´´´´¶´´¶´
´´¶¶´´´¶¶¶¶´¶´´´´´´¶´´´¶¶¶¶¶¶¶
´´¶¶´´´´´´¶¶¶¶´´´´´¶´¶¶´´´´´¶¶ take care!!
´´¶´´´´´´´´´´¶¶¶¶¶¶¶¶´´´´´´´´´¶
´´´¶¶´´´´´´´´´¶´´´¶´´´´´´´´´´¶ miss
´´´´¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶´´´¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

#6 By sananda on 2007-10-16 13:34

ช่วงเวลาหนึ่งที่เรารู้สึกว่าไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ถ้าเราผ่านมันมาได้ เราจะเห็นว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก
ชามที่เคยว่างมันจะถูกเติมให้เต็ม
ก่อนที่จะว่างอีกครั้งเพื่อถูกเติมเข้าไปใหม่

เหนือคำว่าแย่ยังมีแย่กว่าเสมอใช่มั้ยค่ะbig smile
แต่...
เวลาที่แย่ๆก็จะมาพร้อมประสบการณ์ดีๆเช่นกันค่ะ
confused smile

#5 By ป.ปุ้น,,, on 2007-10-16 13:15

บางที่เราไม่ได้สำคัญที่ว่าเราจะไปอยู่จุดที่สูงสุดได้นานเท่าไร เท่ากับการอยู่และอดทนยอมรับกับจุดต่ำสุดของเรา หลายๆครั้งที่ผมมักคร่ำครวญถึงอดีตที่แสนหวาน แต่ก็อย่างว่าครับ สำหรับผมเวลามีปัญหาก็จะพยามอยู่กับปัจจุบันขณะให้ดีที่สุด...เเย่จนไม่มีอะไรจะเสียแล้ว เลยไม่มีสำหรับผม ให้กำลังใจนะครับ..ปล.คราวที่แล้วทักไปว่าปล.เยอะ กลายเป็น ปล. ยาวแทน แซวเล่นนะครับbig smile

#4 By MinimarT on 2007-10-16 10:45

ทำให้รู้สึกเหมือนกันนะครับ ว่าเวลาที่คนเราว่างเปล่า ไม่มีอะไร หรือมีข้อสงสัยที่หาคำตอบไม่ได้ จะมีบางสิ่งบางอย่างโผล่มาให้แง่คิดเสมอ อย่างเรื่องปรัชญาเซน กับชามว่างเปล่า น่าสนใจนะครับ ขอบคุณครับ big smile

#3 By HyPeR MonKeY on 2007-10-16 10:10

มีสิครับ
ช่วยนี้เลย ช่วงที่งานกำลังแย่และโดนแฟนทิ้งอีกนี่สิ

มาอ่านข้อคิดนี้แล้วก็รู้สึกดีนะ ช่วงเวลาที่ชามของผมว่างเปล่า หัวใจไม่มีเรี่ยวแรง ก็ถูกเติมเต็มด้วย พี่น้อง และครอบครัวที่อยู่ข้างเราเสมอ อีกทั้งเพื่อน ๆ ที่ห่างหายกันไปนาน ก็กลับมาคุยกันอีกครั้ง และยังมีคนบางคนที่เค้ารอความรักจากเราอยู่เช่นเดียว รอที่จะให้เราไปเติมให้เขา "เต็ม" บ้าง

#2 By norton on 2007-10-16 09:23

สวัสดีครับ ชอบคำพูดของคุณแม่จังโดนใจconfused smile
ส่วนช่วงไหนที่มีความรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วเนี่ย
นึกไม่ออกครับ
ไม่แน่ใจว่า อาจจะเป็นเพราะผมไม่ค่อยที่จะตั้งความหวังไว้สูง
และไม่ค่อยจะใส่ใจกับอะไรมากมายนัก
ผมว่ามันไม่มีอะไรที่มันแย่สุดๆนะ เมื่อมันแย่แล้วก็ต้องมีแย่กว่าไปเรื่อยๆ
ทำตัวให้เป็นชามที่ว่างอยู่เสมอดีกว่าครับ
หรือทำทุกวันให้เป็นวันทีร่ไม่มีอะไรจะต้องเสียอีกแล้วดีกว่า

#1 By ultr@ping on 2007-10-16 09:03