กลับมาบ้านเก่า

posted on 21 Feb 2012 21:15 by deepindark directory Diary
เริ่มต้นก่อนว่า....วันนี้วันพระ......(แต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่จะเขียนนะ)

ไม่ได้มาบ้านเก่ากี่ปีแล้วเนี่ย จำได้เมื่อเริ่มต้นเข้าบอร์ดนี้เป็นครั้งแรก คือสมัยที่ได้ไปแลกเปลี่ยนที่แคนาดาตอนอยู่มหาวิทยาลัย หลังจากนั้น ก็แทบจะไม่ได้เข้ามาอีกเลย ผ่านมานานมากจริงๆ วันนี้เพราะสาเหตุบางประการทำให้ได้มาเยี่ยมเยียนที่ที่เคยเดินเล่น ที่ได้รู้จักพี่ๆมากมาย แต่ตอนนี้ก็คงหายๆกันไปหมดแล้วสิคะ >_
ช่วงเวลาที่หายไปได้ไปพบเจอผู้คน ความทรงจำก็เพิ่มขึ้นมา ที่แจ่มชัด ก็คงจะเป็นความทรงจำล่าสุด  ที่ลางเลือนก็คงเป็นความทรงจำที่เก่าเก็บ

ตอนที่อยู่แคนาดา เป็นเวลาที่ตัวเราเอง ขี้ขลาด ขี้กลัว กลัวไปหมดทุกคน และก็ตรงตามที่หลายๆคนเคยพูดไว้ว่า ปิดใจ ถึงแม้ช่วงนั้นจะเป็นช่วงที่ ได้อยู่กับตัวเอง หาความกล้าในตัวเองที่จะเจอสิ่งใหม่ๆ (และก็เจอความกล้านั้นแบบครึ่งๆกลางๆก็ตามที) ห้าห้าห้า แต่ก็รู้ว่าประสบการ์ณได้สอนให้พอที่จะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น (เพียง 0.00000002เปอร์เซนต์ก็ยังดี)
 
พอเรียนจบ ได้ไปอยู่กับญาติที่ทำร้านอาหารไทยในต่างแดน มาไม่กี่เดือนเป็นประสบการ์ณ และก็ได้รับรู้ว่า การทำงานเพื่อเงินเนี่ย มันกดดันนะ (เลยอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือนดีสักครั้งกลับมาก่อน ห้าห้าห้า) อย่าหาว่าเป็นพวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อเลยนะ นั้่นก็เป็นช่วงเวลาที่หันกลับไปแล้วขำได้

ตั้งแต่ปลายปี2010 ถึงต้นปี 2011 มีโอกาสเดินทางอีกครั้ง ไปเรียนภาษา แบบสบายๆที่ปักกิ่ง สิบเดือนที่ผ่านมา พยายามอยู่แบบ เปิดค่ะ (เปิดใจนะคะ) ทำให้มีโอกาสได้ใกล้ชิดคนมากมาย เรียกว่าลืมตัวเองไปเลยก็ได้  ประทับใจกับกลุ่มคนหลายๆคน รู้จักว่าเพ้อ เพราะชอบมากเป็นยังไง  และก็ความรู้สึกของการที่อยากได้อะไรสักอย่างที่แตะต้องไม่ได้มันเป็นยังไง  สิบเดือนนั้นก็ผ่านมา อย่างสนุกสนาน ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะชอบที่ใดขนาดนี้ แต่ก็รักปักกิ่งจัง....มีแผนไว้ว่าจะกลับไปอีก แต่แล้ว เมื่อสามเดือนก่อนก็มีสิ่งใหม่ๆเข้่ามา ขอบอกว่าคงเป็นโชคชะตา ที่ทำให้ เดือนหน้านี้ ต้องไปเรียนต่อโท ที่เดลีแทน  ใช่ค่ะ ประเทศอินเดีย
 
กว่าจะทำใจยอมรับว่าไม่ได้ไปจีนอีกรอบบอกเลยว่าลำบากมาก ห้าห้าห้า แต่การที่จะได้ไปใช้ชีวิตอีกปีกว่าในอีกประเทศ ก็เป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้น....และหวาดกลัว กลัวว่าจะไม่สามารถปรับตัวได้เหมือนตอนอยู่แคนาดา หรือกลัวว่าจะปรับตัวได้ดีเกินแล้วหลงไปเหมือนตอนอยู่ปักกิ่ง...บางทีคนเราก็มักจะเอนเอียงไปข้างใดข้างหนึ่งเสมอ  อดถามตัวเองไม่ได้ว่า  พยายามหาทางสายกลางให้ชีวิตเธอหน่อยนะ  

แต่ตอนนี้ก็ได้แต่บอกตัวเองว่า ทำใจเปิดให้กว้าง ก่อนจะกลับจากปักกิ่งเราเคยบอกเพื่อนเราที่คาดหวังว่าจะกลับมาเจอกันอีกครั้งว่า มันเป็นไปไม่ได้หรอก พอจากกันตอนนี้แล้ว ความสัมพันธ์ของทุกคนจะให้คงเดิมเหมือนเดิม มันเป็นไปไม่ได้ เพราะต่างคนต่างที่มา พอแยกย้ายก็ต่างที่ไป จะมาติดต่อกันเหมือนปกติก็คงจะไม่มีอีกแล้ว อยากให้ทุกคนทำวันตรงหน้าให้สนุกและเก็บเป็นความทรงจำที่อาจจะลืมเลือน แต่ก็จะไม่ถึงกับลืมไป ในทุกๆที่


ความทรงจำ ในวังวน เเห่งวันวาร
อาจจะจาร ไม่เหมือน วันเก่าก่อน
เป็นแค่เพียง รูปใบเก่า ในห้องนอน
ที่ึคอยย้อน ให้นึกถึง เพียงลางเลือน
สิ่งสำคัญ คือสิ่งทำ ในวันนี้
ให้ใจดี ใจสนุก ทุกสิ่งเหมือน
ให้เปิดใจ ในความสุข ครองใจเรื่อน
สติเตือน ไม่หลง ในวงกาล
 
ปล. หวังว่าคราวนี้เราคงได้กลับมาบ้านบ่อยขึ้น คิดถึงๆๆๆ  
 
 
 

edit @ 21 Feb 2012 21:53:17 by knights of gemini

edit @ 21 Feb 2012 22:47:14 by knights of gemini

Comment

Comment:

Tweet